Smile!

Thank you for inspiring me every single day. :)

*All rights reserved. Photo-stealing is a crime.

Read More

Isang araw

Meron bang taong kahit minsan sa buhay nya eh walang naisip nabuong pangarap sa buhay? Tipong ang eksena ay: paglaki ko gusto ko ganito, magkakaroon ako ng ganyan, etc. Siguro naman lahat meron diba? Sisimulan ko sa mga babae. Sabi nila ang pinaka pangarap daw ng mga babaeng normal (di normal yung iba e) ay ang ikasal sa harap ng altar, kung saan ihahatid sya ng kaniyang ama patungo sa lalakeng pakakasalan nya at syempre dapat mahal din nya. Parang panaginip diba? kahit naman mga lalake ganyan ang pangarap bukod na dun na sana maganda ang mapapangasawa nya. Parang telenobela diba? Ang sarap isipin. Pero syempre bago magyari ang araw na iyan dapat ay maghanda muna ng lubusan, buong puso, isip at kaluluwa. Sige pisikal na din pero mamaya na ang kadugtong neto. Magsisimula muna ako sa kung ano anong kalokohan na pagtyagaan nyo na lang basahin.

Mayroon akong isang karelasyon na iniwan ako dahil sa isang walang kwentang dahilan. Totoo, sa maniwala ka man o hindi walang kwenta talaga ang dahilan nya. Tinanong ko sya kung totoo bang minahal din nya ako, ang sagot nya oo pero kulang pa yun dahil di daw nya kayang tumbasan ang pagmamahal ko sa kanya. Ano daw? Di ko inakala na pwede pala magamit sa isang relasyon ang law of conservation o equivalent trade. Sige sadyang tanga lang siguro ako dahil pumayag naman ako dahil ano nga ba ang punto ng one sided na relasyon; wala naman diba? Pero bago kami tuluyang magkalayo sinabi ko na sana wag nyang alisin ang pagkakataon na maging kami ulit. Sabi nya oo. Pagtapos nun ay naghiwalay na kami ng landas. Iniwan ko ang lahat ng may kaugnayan sa aming dalawa, siguro dala na din ng masakit sa akin ang nangyari, pero pinangako ko sa sarili ko na balang araw magiging akin din sya bwahaha! Pinanghawakan ko ang sinabi nya na may pagkakataon pang maging kami ulit, nagsikap ako na mag aral at tinigilan ang mga bisyo. Inilayo ko ng lagpas isang taon ang sarili ko sa mga tao, nagaral ako para ipakita sa kanya na pag ako ang pinili nya wala syang pagsisisihan. Magtatapos ako at magkakaroon ng magandang trabaho para walang maging problema. Ilang taon na din ang lumipas gusto ko pag nagkita kami ulit magulat sya, yung madami akong maipagyayabang sa kanya. Yung tipong pag sinabi kong sana maging kami ulit ay di na sya makakatanggi. Gusto kong buhayin ang pagmamahal na sinasabi nya, kahit konti lang sisikapin ko yung palaguin. Tiniis ko ang ilang taon na iyong para sa isang araw na pinakahihintay ko.

Isang araw bigla kong nakausap ulit ang isa naming kaibigan, tinanong ako: kamusta kana? Sabi ko ok pa rin naman. Sabi ng kaibigan namin: may work ka na? Sabi ko oo dito sa Ayala. Sabi ulit nya: Kamusta luvlyf? Sabi ko ayun coke pa din naman, busy ako eh haha! Biglang bumanat ang kaibigan namin, 'tol buntis na si _____ Sabi ko naman hehehe.

PUTANG INA hindi ba? Oo, tama ihanda din ang pisikal pero di ibig sabihin nun eh buntis nang magpapakasal. Ang masaklap pa nyan ay sa dami ng mga duwag na lalake ngayon na di naman kayang akuin ang responsibilidad. Sigurado na ba syang paninindigan sya nun? Oo, putang ina talaga, tang ina nya, tang ina nung lalake, tang ina nilang lahat!! PUTANG INA!! Ako na ang tanga sa pagsasayang ng ilang taon ng paghihintay pero sila lang ang mga PUTANG INA!! Gusto kong sabihin to ng harapan sa kanya pero tingin ko di ko din magagawa. Wala eh, hopeless eh hindi ko naman gusto idamay pa ang walang muwang sa mga pangyayari. Sa ngayon di ko alam kung ano ang mga susunod na mangyayari pero wala naman na akong inaasahan pa, siguro ang magagawa ko na lang ay maghanap na ng iba. Pero bago yun, gusto ko munang makita yung ungas na lalaking yun. Isang sapak lang, kahit isang sapak lang!! PUTANG INA!!

Read More

Kumplikadong paniniwala

"Simple things should be simple, complex things should be possible."
-Alan Kay

Eto ang mga unang salitang ipapabasa ko sa inyo, dahil masyadong kumplekado ang mga bagay bagay na inyong mababasa. Tama, kumplekado dahil ang mga sasabihin ko eh mga bagay na simple pero ginagawang kumplekado ang mga bagay bagay. Nagsisimula ito sa isang tanong: naniniwala ka ba sa Dyos?

Oo, ang Dyos na lubos na makapangyarihan, isang perpektong ang tawag ay Bathala, Panginoong dakila o di kaya ay Yaweh. Pero ano ba talaga ang tawag sa kanya? Ayon sa mga kwento ay nalalaman ng mga tao noon kung ano ang tunay na tawag o pangalan ng Dyos pero ang mga letrang naiwan na lamang ay ang YHVH. Ang mga susunod na mababasa nyo ay maaring sensitibo para sa inyong mga mata kaya kung isa kang taong relihiyoso kung maari ay wag ka ng tumuloy sa pagbabasa. PAALALA: Wag nyo akong bigyan ng lesson na tungkol dito na galing sa Biblia kung sakaling magpumilit ka pa.

Unang tanong ko lang, ilang ba talaga ang Dyos na to? Sabi nila meron daw Dyos anak, Dyos ama at Dyos Espiritu Santo (Amen). Mayroong tatlong persona ang Dyos? Kagaya ba sya ni Sensui ng Ghost Fighter? Sadya ba syang Schizophrenic? Kumplikado hindi ba? Sabi nga sa mga nabasa ko, anong klaseng Dyos ito? Binuntis ang isang babae para ipanganak sya? Makapangyarihan ang Dyos bakit kailangan pa nyang gawin iyon kung kaya nyang gawing possible ang impossible? Baka nagiipon din sya ng SP siguro kaya di pa sya makapag cast ng napakalakas nyang kapangyarihan. Okay sige bumalik tayo sa umpisa, ginawa ng tao ang lalake at babae at inilagay sa isang lugar na mayroong isang uri ng puno at sinabing wag nyong kainin ang bunga ng punong iyan kundi mamamatay kayo. Pero matapos kainin ng babae at lalake ang bunga hindi naman sila namatay, bagamat nagkaroon sila ng pagkakaintindi ng kung ano ang tama at mali at nawala ang pagiging ignorante. Teka ulitin natin, sabi mamatay sila pag kinain nila ang bunga pero bakit ganun ang nagyari? Akala ko perpekto sya? Hindi marunong mag sinungaling pero anong nagyari? Bakit sya maglalagay ng puno na iyon kung wala din naman sya plano ipakain ang bunga? Para mang akit? Parang sinabi na ang tatay mo eh nilagyan ka ng isang seksing PSP sa harapan mo para matukso ka.

Madami pa akong gustong ikwento pero humahaba na ang aking isinusulat kaya eto na, malapit ko nang tapusin. Siguro sasabihin nyo, me galit ata ako sa Dyos na ito, mahina ang pananalig ko at kung ano ano pa pero sasabihin ko na ngayon pa lang dati mataas ang pananalig ko sa Dyos na ito pero ngayon unti-unti, nawawala na ang aking pinanghahawakan at pinaniniwalaan. Minsan nga gusto ko nang hamunin ang Dyos na ito na: "Patunayan mo sa lahat na totoo ka pag di na ako nagising ibig sabihin totoo ka nga pabayaan mo na akong mag isa." Pero ang kinatatakot ko ay kung magising pa ako at malaman na lahat ng bagay na pinaniwalaan ko at pinaghawakan mula pa dati ay hindi naman pala totoo.

Read More

Tara, Sisihan Tayo!

Posted this a couple of months ago in my personal blog. Just to vent out my thoughts about this issue at hand.

Marahil ang buong bansa ay nagluksa kahapon sa pagbitay sa 3 nating kababayan na nasa China dahil sa krimen ng drug trafficking. Tila tumigil ang oras. Maikukumpara sa 1 mabagal na film slideshow ang mga pangyayari. Ang mga pinagdadasal natin kailan lang, wala na pala. Ganun naman kabilis ang pagkitil ng buhay.

Diba kataka-taka din na sa mga ganitong uri ng pangyayari ay mayroong nakikisimpatiya, at meron ding naninisi. 

Tama. SISI.

4 letters, 2 syllables. SISI. Mahirap ba ispelingin? Ewan ko sayong pilosopo ka.

Eto ang 1 perpektong halimbawa. Tanda nyu pa yung naganap na hostage crisis sa Quirino Grandstand? Ako, oo. Sa tila 1 malaking kapalpakan na naganap eh walang nagawa ang mga tao kundi manuro. Pinasa ang sisi sa mga tangang pulis, kay Lim na walang pakialam, kay Sec. Robredo na puro daw papogi, sa gobyerno(kasama na rin ang nakaraang administrasyon) dahil kulang daw sa equipment, sa media dahil USI daw, sa mga ekstrang sibilyan na nanonood mismo on the spot, sa kapatid ni Mendoza na pwedeng pang-FAMAS, si Mendoza mismo at lastly, kay PNoy, dahil matumal daw siya. Sisihin nyu na din pati ang bus kaya? Ba’t kasi may bus pa at ganun na lang ang hitsura nya kaya mahirap pasukin? Sisihin nyu na rin pati magulang nya kasi pinanganak pa siya.

Eh, ano pa nga ba? It’s a part of human psychology, and probably our culture as well. Actually, there are diff. categories of blame, pero di ko na ididiscuss yon. Di natatapos ang 1 pangyayari hangga’t wala tayong nasisisi dito, na para bang wala kang parte sa naganap.

Mas malala naman kung wala talaga at echoserang frog ka lang, sabi nga ni Tricia Santos.

Mabalik tayo sa naganap kahapon. Dahil wala na akong narinig sa TV kundi ang mga militanteng galit sa gobyerno at mga naninising kamag-anak ng mga namatay pati na din ang mga ekstrang viewers, PWES ITODO NA NATIN ANG PANGSISISI.

Sisihin na natin unang una ang kahirapan. Punyeta kasing poverty yan kaya maraming desperadong sumusuong maging sa harap ng kamatayan at kasalanan may mapakain lang sa pamilya. Sisihin na din natin ang bulok na sistema ng lipunan natin. Kaya tuloy may mahirap at mayaman. Sisihin na din natin ang mga mayayaman na nagpapasarap sa ekspensa ng mga salat sa salapi, habang pinagyayabang ang kanilang bagong sports car sa subdivision. Sisihin din natin na wala sa realidad sina Superman, Batman, Masked Rider, Power Rangers at kung sino pang superhero. Isipin mo din, nakakatakot din naman kung totoo sila. Kasi araw2 kang tatakbo kung saan dahil may mga robot na naglalaban sa bayan mo. Diba?

Sisihin na din natin ang mga sindikatong yan na walang halang sa paggamit ng iba matugunan lang ang sariling interes. Isama na din natin ang pulisya, ang DOJ, pati na din ang DFA. Matutumal daw sila eh kaya di nahuhuli ang mga damuhong ito na naglalaro sa emosyon ng mga salat. Minsan pa nga eh sila pa ang kapit sa matatag. Ungas noh?

Ano, masaya ka na? Hindi pa? Kung ganun lang, ITODO PA NATIN ANG PANGSISISI!!

Sisihin na natin ang media, kasi masyado nilang ginagawang sensational ang lahat kahit ang pinaka-seryosong isyu sa mundo. Isama na din natin ang mga viewers. Kundi dahil sa kanila, siguro wala itong mga TV networks na to. Sisihin na rin natin ang Tsina sa kanilang batas. Putang ina kasing mga batas yan eh. Si PNoy din idamay na natin. Matumal kasi yung panot na yan. And lastly, nandyan ang DRUGS. Sino ba kasi nakaisip na imbentuhin ang mga illegal na droga na yan at kaadikan ng karamihan? Fuck diba?

Oh, ano? Kuntento ka na ba tol?

The buck ends here…

Isa itong linya na pinasikat ni dating US President Harry Truman. Pinaparating nya dito na sa halip na magbuntong ng sisi eh panagutan ang mga kaganapan at matuto mula dito.

Nuff’ of the blame game pal.

Eto lang ang bottomline: Kung hindi tayo titigil sa punyetang pang-sisisi na yan at kikilos tayo upang bumangon at matuto sa mga aral ng nakalipas, hindi tayo uunlad. Sana nga mangyari ito. Sana. Magising nawa tayo Pilipinas.

Kung hindi at nababaliw ka na sa paghahanap ng masisisi, sisihin mo na ang Diyos. Malas mo kung nabadtrip siya at gunawin nya ang mundong ginagalawan mo.

DoTA na lang oh?

Read More

Your Thoughts Please?

There's not a dull day for creativity. Never lose inspiration!

*Photo by: Yuri Mangahas. All rights reserved.

Read More

Of Criticisms

When I was studying at my fifth grade, several of us were chosen to undergo this literacy program specifically with reading. No, it's not that we were not doing well at class, but we needed improvement specially in our English comprehension. Most of us were Asians in the said program. I guess the said program aided me a lot molding me to the person I am now in the forte of comprehension but this will not be about the over-all program but one story that I have read during the sessions there. I forgot about the book title but remembered the story well.

The plot was all about these group of men and women in doing a certain book or research of sort at a university that was also due in the next month to come. In each day that came, each member from the respective groups gave their part of the research. With the group of men, they did a lot of work as each day came but quarreled often with certain flaws of the submitted works from their members leading to a handful of revisions. On the other hand with the ladies, alike with the first, there were also flaws in the research but the only difference is that they took the time to always attend such criticisms with a suggestion on how to improve their work. With the deadline approaching, the group of women's research was already ready for presentation whilst the men's where still under heavy revisions. When the deadline came, the work of the ladies were submitted and was honored as part of the university research program and the one done by the group of gentlemen, I guess you know what happened.

I guess you know what I want to point out? In my years of being a student, I have always encountered people who would talk non-stop of the flaws they see in certain things and when I ask them of possible solutions, they would pause for a moment and change the topic while majority would not post a certain suggestion after it which really is infuriating. You can give a paragraph of criticism but cannot elaborate a sentence worth of suggestion?

Now, here's my suggestion: be constructive in your criticisms. To wrap this up, let me quote a few words related to Abraham Lincoln:

“If you have no will to change it, you have no right to criticize it.”

Read More

Science And Faith

Patterned the title after The Script's latest single. Thought it'll be appropriate to say the least.

In The Beginning Was The Word,

And The Word Was With God,

And The Word Was God.

- John 1:1

It’s been a while since I posted something wortwhile of my attention. Most of my recent posts were purely life-supports meant to aid my near-obsolete blog. See, I’ve lost a great deal of drive to write my mind out, not unlike before when each idea came springing off my head like a storm. To aptly put it, I simply lost interest in expressing myself.

That is, until my wavemate Lyn challenged me to read the Bible Verse above.

To be frank, I’ve never really gotten a true picture of what and who truly God is, and if He really does exist back in the day. I believe the same goes for a large percent of society.

Two things: Either you believe God because the norms push us to do so or you simply trust the idea for whatsoever reason aside from the former.

Years back, I held the idea of God because the standards dictated it. I was a faithful catholic by the book like anyone else was back then. I rigorously attended masses and church activities, joined a couple of choirs, participated in conventions and a lot more. All because of keeping true to the book.

However, as time passed by I started doubting the catholic dogma. I’ve crossed a lot of paths, met a lot of people and opened my mind to other opinions. Since then I developed a diff. sense of beliefs apart from my religion and formulated my own morals in life. However, I kept on clinging to the Bible. The scriptures are the only ones left with the dogma I believed in before.

Do not force your beliefs unto someone. - Lyle Dylandy

FACT: Religion is diff. than faith. They are two things never meant to coexist with one another as a composite whole.

However, I haven’t really found the answer I was looking for. Or perhaps I already did but never noticed it.

That was back then.

A lot of events occurred during my last semester at school. Most of them tested my will as a person, and I failed big time. So I revisited myself and asked this question:

WHAT THE HELL’S HAPPENING WITH ME?

I immersed myself in moments of deep reflection, with the scriptures as my buddy. I recounted the time lost, the days gone by and the opportunities that slipped over me. I realized that perhaps I lost sight of my path and how it should be. I’ve completely forgotten what it’s like holding on to something as your guiding torch. Something that defines your principle in life.

And now it finally became clear to me. Who God really is for me.

Now, going back to the verse that Lyn asked me to read. I never really gave her a concrete answer as to what my beliefs are with God but given she’ll ask me again, I’ll reply with this:

He is something more than words. He is not a mere physical being that manifests through material things nor someone forced unto people by society’s norms.

He is the Wisdom that guides us to the future, the true collective that serves as the source of our aspirations, our memories, LIFE.

He is someone that we cannot just explain by plain articles. He is the one that defines who we are, and what we’ll become in the days to come.

Lemme throw this question: Who is God for you?

Read More